driehoeksland

De zieke Clara bevrijdt zich van de vertrouwde gezichten om zich heen en ontvlucht haar ziekte in een verhaal. Ze is niet ziek, ze gaat niet dood, niet voor Lou, de liefde die ze voor de vader van haar kinderen verborgen houdt. Onder het voorwendsel van een reis zonder het gezin en tijd voor zichzelf ontmoet ze haar in Schotland, waar ze elkaar de afgelopen jaren in de herfst steeds hebben ontmoet. Net als de afgelopen jaren zullen ze in hun huis op de rotsen een week lang ongestoord samen kunnen zijn en op de terugreis vooruitkijken naar hun volgende verblijf.

Clara is alleen in haar verhaal, en dat maakt het anders dan het liefdesverhaal van haar en Lou, dat sluitend in zijn tweestemmigheid nooit leugen heeft hoeven worden. Ze liegt, moet ze erkennen, ze is ziek, ze gaat dood, ook hier waar ze had gedacht haar horizon nog te kunnen bewaren. Het isolement dat in de ruigheid van haar geliefde landschap altijd paradijs was, is niet langer een droom voor twee.